گردن‌كشى كند در آتشى در افتد كه شعله‌ور است ؛ بدنها را بخورد كه روحشان بيرون شده و بدبختى بر آنها چيره گشته است ، آنان مردگانى باشند كه سوزش آتش را درك نكنند ، پس اى صاحب‌دلان عبرت بگيريد و خدا را سپاس گوييد بر اين كه شما را هدايت كرده است و بدانيد كه شما از قلمرو قدرت خدا نمىتوانيد به جاى ديگر بيرون رويد و محقّقا خداوند به عمل شما مىنگرد و سپس به سوى او محشور مىشويد از پند و موعظه بهره‌مند شويد و به آداب نيكان و شايستگان مؤدب شويد . » ( 1 ) اين موعظه از برجسته‌ترين مواعظ امام زين العابدين عليه السلام است چه آن كه امام عليه السلام در اين موعظه به دعوت بر پارسايى در دنيا و عمل براى آخرت بسنده نكرده است بلكه پيمانهاى سياسى و اجتماعى را نيز بيان فرموده و مشتمل بر نكات ذيل است : ( 2 ) 1 . برحذر داشتن از پيروى طاغوتها و دنباله‌روان ايشان از آن كسانى كه فريفتهء حبّ دنيا بوده و به زينتها و خرّميهاى آن گول خورده‌اند ، زيرا كه اين افراد همگى از شبكهء خرابكارانند كه بر ضد مصالح اجتماعى و براى گسترش ظلم و فساد در روى زمين كار مىكنند . ( 3 ) 2 . نكوهش دنيا و بدگويى از طبيعت دنيا كه از آن جمله است : الف - گمنامان فرومايه را بلند كند . ب - آزادگان و شرافتمندان را خوار سازد . ج - گروههايى از مردم را به دليل منحرف ساختنشان از راه ، به آتش دوزخ مىاندازد . و هرگاه طبيعت دنيا چنين است كه فرومايگيها را برقرار و با نيروهاى خير در ستيز است پس بهتر آن كه از آنها دورى گزيده و از تمايلات آن كناره‌گيرى كنند و در راه رسيدن به نعمتهاى اخروى بكوشند . ( 4 ) 3 . اظهار ناراحتى امام از آنچه كه امّت در زمان آن حضرت با انواع